#5: Echt? Nae Susteren

IMG_9493

Om maar gelijk even met de spreekwoordelijke deur in huis te vallen: Ik ben helemaal klaar met de voorbereiding. Ieder jaar begin ik iedereen te vertellen hoe mooi preseason is en ook ieder jaar heb ik er bij de laatste twee wedstrijden ook schoon genoeg van. Als je stadions of grounds wil vincken is het machtig mooi, maar als je je club achterna reist, heb je ieder jaar wel dezelfde plekjes. Wedstrijd nummertje 5 op Sportpark in de Bandert: een historie.

Echt, de ultieme awayday. Nee Echt. Het is met de auto gelukkig niet zo ver en het feit dat EVV Echt – ja daar heb je weer zo’n briljante voetbalnaam: Echter Voetbal Vereniging Echt – in de Derde Divisie speelt (voormalige Topklasse) maakt deze wedstrijd enigszins aantrekkelijk. Al helemaal als je kijkt dat er toch flink wat ex VVV’ers rondliepen bij EVV. Intern begon het allemaal te lopen bij me, ik hoopte dat de spelers van EVV wraakgevoelens koesterde en daardoor door het vuur zouden gaan tegen de profs van VVV.  Dan vraag ik me wel eens af: waarom beleef ik alles toch zo intens en waarom wil ik altijd iets van rellen of een overvloed  aan passie zien op het veld? Vertel jij het me?

Toen begon de kermis te lopen hoor. Aangekomen bij het Sportpark in de Bandert was het meteen raak. We speelden op een gedeeld complex, maar omdat EVV het nieuwe kunstgras aan het leggen was (mag ik even kosten in een bakje met stront van twee bij twee alsjeblieft) moesten we uitwijken naar het veld van Rios ’31, een Vierde Klasser. Meteen was er een vrouw die ontzettend moeilijk ging doen om kaarten en dergelijke, echt zo iemand die een misplaatst gevoel van autoriteit krijgt omdat toevalligerwijs een BVO op bezoek komt. *Zucht*

Omdat VVV niet met de beste 11 speelde, was het voor mij al duidelijk dat dit geen monsterscore zou worden, maar toch een overwinning was wel het minste dat verwacht werd aan mijn zijde. In de rust stond het 1-0 in het voordeel van VVV en in de tweede helft dacht ik dat het wel zou worden uitgebreid met enkele doelpunten. De technische staf koos er echt voor om de B2 op te stellen achterin en dat had als resultaat dat er een ietwat ongewonen verhouding op het veld plaatsvond. Door persoonlijke foutjes vielen er in de tweede helft 4 doelpunten voor EVV, en uiteindelijk verloren we de wedstrijd met 4-3.

Kijk, ik kan het perfect in perspectief plaatsen. Jonge, onervaren spelers, een verdediging die niet op elkaar was ingespeeld, persoonlijke foutjes. Het is maar een oefenwedstrijd in de voorbereiding, maar ik denk dat velen met mij kunnen beamen dat verliezen nooit went. Intensief met je club bezig zijn, vooral met wedstrijden, dat raakt je in je hart. Ik had een raar gevoel achteraf, een gevoel van misplaatst verdriet of zoiets dergelijks. Man man man. Het was maar een oefenwedstrijd en toch had ik dit gevoel. Dat wordt nog wat, die degradatiestrijd..

Next one: NEC Nijmegen

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s